|
|
Het pleidooi van een kind
De voordeur wordt open gedaan
er staat een vrouw met blonde krullen
"jij bent zeker Roel"
Ik kijk haar aan en knik
Ik hang mijn jas op en loop naar de woonkamer
de vrouw met blonde krullen loopt met me mee
"je kent me nog niet, maar ik ben Lisa, en ik werk vandaag op de groep"
"dat komt wel goed hoor!"
Wat een rare wereld is het hier
de mensen die mij kennen en ik hen niet?
Vandaag was ik heel boos
maar niemand wist waarom
Ik wel, alleen ik wist waarom
De voordeur wordt open gedaan
er staat een vrouw met zwart haar en een bril
"jij bent zeker Roel"
Ik kijk haar aan en knik
Ik hang mijn jas op en loon naar de woonkamer
de vrouw met kort zwart haar en een bril loopt met me mee
"je kent me nog niet, maar ik ben Bea, en ik werk vandaag op de groep"
"dat komt wel goed, hoor!"
Wat een rare wereld is het hier
de mensen die mij kennen en ik hen niet?
Vandaag was ik heel bang
maar niemand wist waarom
Ik wel, alleen ik wist waarom
De voordeur wordt open gedaan
er staat een man met sprieterig haar
"jij bent zeker Roel"
Ik kijk haar aan en knik
Ik hang mijn jas op en loon naar de woonkamer
de man met sprieterig haar loopt met me mee
"je kent me nog niet, maar ik ben Ralph, en ik werk vandaag op de groep"
"dat komt wel goed, hoor!"
Wat een rare wereld is het hier
de mensen die mij kennen en ik hen niet?
Vandaag was ik hartstikke blij
maar niemand wist waarom
Ik wel, alleen ik wist waarom
De voordeur wordt niet open gedaan
er hangt een briefje
"jij bent zeker Roel"
Ik kijk ernaar en knik
Vandaag was ik verdrietig,
en iedereen wist waarom
Annemarie Wilkens
Groepsleidster Kinderpsychiatrie / Lid van Phorza
|
